Με βάση τα θεωρητικά μοντέλα που παρουσιάστηκαν προηγουμένως, η επαγγελματική εξουθένωση στη νοσηλευτική μπορεί να γίνει κατανοητή μέσω τριών αλληλένδετων κατηγοριών επιρροών στο χώρο εργασίας: δομικοί, συναισθηματικοί και οργανωτικοί συντελεστές.
Η ακόλουθη ενότητα μεταφράζει τις θεωρητικές έννοιες σε πρακτικές πραγματικότητες στο χώρο εργασίας που συνήθως βιώνουν οι νοσηλευτές και οι βοηθοί νοσηλευτών.
Η κατανόηση αυτών των τριών κατηγοριών είναι απαραίτητη για το σχεδιασμό αποτελεσματικών στρατηγικών πρόληψης της επαγγελματικής εξουθένωσης, επειδή η καθεμία αντιπροσωπεύει ένα διαφορετικό επίπεδο επιρροής στην καθημερινή νοσηλευτική πρακτική.
Οι διαρθρωτικοί συντελεστές αναφέρονται στις λειτουργικές και υλικές συνθήκες υπό τις οποίες παρέχεται η νοσηλευτική φροντίδα. Αυτοί οι παράγοντες καθορίζουν την ένταση του φόρτου εργασίας, την επάρκεια προσωπικού και τις ευκαιρίες ανάκαμψης.
Οι βασικοί διαρθρωτικοί συντελεστές περιλαμβάνουν:
●υψηλές αναλογίες ασθενών προς νοσηλευτές,
●χρόνια υποστελέχωση,
●εκ περιτροπής βάρδιες και πολλές ώρες εργασίας,
●υπερωρίες,
●υπερβολικές απαιτήσεις τεκμηρίωσης,
●συχνές διακοπές,
●και περιορισμένους φυσικούς ή τεχνολογικούς πόρους.
Όταν αυτές οι καταστάσεις παραμένουν χρόνια ανισορροπημένες, οι νοσηλευτές συχνά αντισταθμίζουν με παράλειψη διαλειμμάτων, συνεχή πολλαπλές εργασίες και συναισθηματική υπερέκταση. Ενώ αυτές οι προσαρμογές μπορεί να διατηρήσουν προσωρινά τη ροή εργασίας, αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο κόπωσης και εξουθένωσης με την πάροδο του χρόνου.
Οι συναισθηματικοί συντελεστές αναφέρονται στις ψυχολογικές και συναισθηματικές απαιτήσεις που είναι εγγενείς στη νοσηλευτική φροντίδα.
Οι νοσηλευτές και οι βοηθοί νοσηλευτών εκτίθενται συνεχώς σε:
●ταλαιπωρία του ασθενούς,
●επιδείνωση,
●θάνατος,
●αναξιοπαθούντες οικογένειες,
●ηθικά διλήμματα,
●και συναισθηματικά απαιτητική επικοινωνία.
Ταυτόχρονα, αναμένεται να παραμείνουν ήρεμοι, ενσυναισθητικοί, επαγγελματίες και συναισθηματικά διαθέσιμοι.
Οι βασικοί συναισθηματικοί συντελεστές περιλαμβάνουν:
●συναισθηματική εργασία,
●κόπωση συμπόνιας,
●ηθική δυσφορία,
●συναισθηματική καταπίεση,
●επανειλημμένη έκθεση σε τραυματικές καταστάσεις,
●και έλλειψη ευκαιριών αποσυμπίεσης.
Αυτές οι συναισθηματικές απαιτήσεις γίνονται ιδιαίτερα επιβλαβείς όταν οι ευκαιρίες ανάκαμψης και τα συστήματα υποστήριξης είναι περιορισμένα.
Οι οργανωτικοί συνεισφέροντες αναφέρονται στα συστήματα, τις πρακτικές ηγεσίας, τις δομές επικοινωνίας και την κουλτούρα στο χώρο εργασίας που διαμορφώνουν τον τρόπο συντονισμού και υποστήριξης της νοσηλευτικής εργασίας.
Οι βασικοί οργανωτικοί συντελεστές περιλαμβάνουν:
●περιορισμένη αυτονομία,
●αναποτελεσματική επικοινωνία ηγεσίας,
●κακός συντονισμός μεταξύ των μονάδων,
●ασθενείς οδοί κλιμάκωσης,
●έλλειψη αναγνώρισης,
●ομαλοποίηση των υπερωριών,
●ανεπαρκής υποστήριξη από ομοτίμους,
●και κατακερματισμένες ροές εργασίας.
Αυτοί οι οργανωτικοί παράγοντες διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο βιώνονται οι δομικές και συναισθηματικές απαιτήσεις. Τα αδύναμα οργανωτικά συστήματα ενισχύουν το άγχος μειώνοντας την προβλεψιμότητα, την υποστήριξη και την ψυχολογική ασφάλεια.
Η επαγγελματική εξουθένωση στη νοσηλευτική θα πρέπει επομένως να γίνει κατανοητή ως αποτέλεσμα αλληλεπιδράσεων σε δομικούς, συναισθηματικούς και οργανωτικούς τομείς και όχι ως ατομική αποτυχία αντιμετώπισης.
